BESIC is the BEST

งืมๆบางคนเข้ามาอาจงงๆหรืออาจคิดในใจว่า"ใครวะtapol?"
ข้าจะจะช่วยเฉลยให้งับ ข้าเจ้าtapolเปงคนเเต่งL diary fantazyน่านๆม่ายรุ้จักกานอีก555ช่างมานเต๊อะไงไงข้าเจ้ามานก็อยู่ในหลืบมานานจาอยู่ต่อไปก็ไม่แปลก(โคดเน่าเลยวะ)
มาเริ่มฟังข้าเจ้าบ่นกานดีก่า....................อย่างเเรก
เราอยากตะโกนดังว่า "อิจฉาคนไปงานมีทว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
หลายคนคงคิดใจว่า'เเล้วทำไมมึงไม่ไปซะละ'
คำตอบคือ เรามัวเเต่ไปแรดที่หยามกาบเพื่อน-"-ประมาณว่านัดเที่ยวถ่ายรุปกลุ่มกาบเพื่อนๆไงนัดเสดเรียบร้อยวันที่8บ่ายโมงตรงพอมานั่งนึกๆดู
เอ.......วันที่8คุ้นๆนามานวันไรหว่า..............นั่งนึกไปเรื่อยจนตกดึก.................."เฮ้ย!!!งานมีทนี่หว่าาาาาาาาาาาา"(ต้องเข้าใจสมองมันช้านึกไรไม่ค่อยออก-"-)
พอมานึกได้ก็ตกลงกาบเพื่อนๆเรียบร้อยเเว้ว กำของเราเหอะๆช่างมานเถอะเด๋วงานมีทคราวหน้าคงมีอีกแน่(ต้องมีเซ่)
มาอัพบล้อคเหมือนมาบ่น555ใครหลงเข้ามาก็ทนฟังคนเเก่ๆคนนี้บ่นหน่อยละกานน้า
อืมขอแปะนิยายตัวเองหน่อยละกาน555(ไอมุยจาว่ามั้ยเนี่ย-"-a)

chap 1 begining

หวัดดีครับผมชื่อ เเอล ลาเทส

ผมเพิ่งเคยเขียนไดอารี่ครั้งเเรก

ผมคงเขียนได้ไม่เก่งเหมือนพวกนักกวี

ที่ผ่านมาผมไม่เคยจับขนนกมาขีดเขียนตัวหนังสือเลยครับ

นี่คงเป็นครั้งเเรกมั้งทีร่ผมเขียนบันทึกมาเข้าเรื่องกันดีกว่า

ผมอาศัยอยู่ในดินแดนอันอุดมสมบูรณ์ที่มีชื่อว่าอัลเทเซียครับที่นี่สวยมากกกกกเลยครับ

ถ้าพวกคุณเคยมาเที่ยวคุณต้องบอกสวยเเน่นอนครับ

ที่นี่มีการจัดปลูกต้นไม้ดอกไม้เป็นระเบียบมากครับพวกทางการจะจัดพื้นที่สำหรับปลูกพืชต่างๆเป็นโซนๆครับผมเองก็งงเหมือนกัน
ว่าเค้าเเบ่งกันยังไงแต่เรื่องนั้นช่างมันเถอะครับ

ที่ผมพูดๆไปข้างต้นพวกนั้นมันคือเมืองหลวงครับส่วนที่ผมอยู่นะเหรอ

ผมอาศัยอยู่ที่เมืองชนบทครับอยู่ไกลจากเมืองหลวงมากๆเลยครับผมต้องใช้เวลาประมาณ2อาทิตย์อ่าครับถ้าจะเดินทางไปเมืองหลวง

คงนึกออกแล้วสิว่าบ้านผมอยู่ชนบทแค่ไหน

หมู่บ้านที่ผมอาศัยอยู่เป็นหมู่บ้านที่นิยมทำไร่นาครับดังนั้นจึงมีทุ่งนามากมายให้วิ่งเล่น

หมู่บ้านของผมนับได้ว่าเป็นหมู่บ้านที่อบอุ่นที่สุดเลยก็ว่าได้นะครับ

เพราะที่นี่เรารู้จักกันทั้งหมู่บ้านครับ ก็จะไม่รุ้จักกันหมดได้ไงละครับบ้านในหมู่บ้านผมมีเเค่20กว่าหลังเอง-"-

บรรยายมาเยอะเเล้วคนอ่านยังรู้จักหน้าตาผมเลย

ผมมีตาสีทองออกเหลืองส้มครับผมของผมมีสีเทาเงิน

หน้าออกน่ารักอะครับ......เดี๋ยวๆผมไม่ได้ชมตัวเองนะมีคนชมผมแบบนี้ผมเลยเอามาพูดไม่งั้นเดี๋ยวพวกคุณหาว่าผมหลงตัวเองละเเย่เลย

ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงน่ารัก

ผมเคยถามคุณป้าเมลล่าที่เป็นคนชมผมเค้าบอกว่าผมของผมแปลกดีเเล้วสีผมก็เข้ากับสีตาเข้ากับโครงหน้าเลยน่ารักพูดจบป้าเค้าก็ขยี้หัวผมใหญ่เลยละ

คุณป้าบอกน่าหมั่นเขี้ยวเเล้วเค้าก็ขยี้ๆๆๆๆๆๆจนหัวผมยุ่งไปหมดเลยละ

แต่ช่างเถอะครับเพราะหัวผมก็ไม่เคยเรียบอยู่เเล้ว ปกติผมของผมจะยุ่งจนเพื่อนในหมู่บ้านมาล้อผม หาว่าบ้านผมไม่มีหวีอะครับ

นอกเรื่องไปไกลเลยครับ

ตอนนี้ผมอายุ 1 4 เองครับ ผมยังเด็กอยู่เลย

"แอลกินข้าวได้เเล้วลูก~"

อ้ะ.....คนที่เรียกนั่นเเม่ผมเองครับ เธอมีคล้ายผมครับ เพราะงั้นเวลาที่ผมไปเดินเล่นกับแม่ใครๆก็จะมักบอกว่าตาเหมือนกันเลย ไม่ก็ สมกับเป็นแม่ลูกกันเลย แม่ก็สวย ลูกก็น่ารัก

แม่ของผมก็ยิ้มรับครับ ว่าแต่แม่ของผมก็สวยจิงๆนั่นเเหละ หน้าทรงไข่ได้รูป ปากนิดจมูกหน่อย ริมฝีปากสีชมพูสวยได้รูป ผมสีเทาเงินตรงสวยยาวเลยมาถึงกลางหลัง

แม่ผมสวยก็จริงครับเเต่ที่ผมสงสัยคือทำไมหน้าตาแม่ดูไม่เเก่ลงไปเลยละครับ หน้าของแม่เหมือนหยุดอยู่ที่อายุ20กว่าๆเอง ทั้งที่มีลูกสองคนเนี่ยนะ

เออจริงสิผมมีน้องด้วยครับไม่เชิงน้องหรอกเพราะเค้าเป็นแฝดผมเองเค้าเกิดหลังผมแค่ไม่กี่นาทีเองมั้ง

น้องผมหน้าเหมือนผมเป๊ะเลยครับแต่ต่างตรงที่ผมของมันจะสีเงินแกมทองครับส่วน ตาสีทองแกมเหลืองส้ม ถ้าใครเคยเห็นผมครั้งเเรกก็แยกไม่ออกเลยละครับว่าคนไหนคือคนไหน

ลืมเเนะนำชื่อน้องครับน้องผมชื่อ........เอ่อ.........อ่อ เชสครับน้องผมชื่อเชส แฮะๆผมลืมชื่อน้องตัวเองซะงั้นอ่าครับ

น้องผมมันแปลกๆอะครับมันชอบอ่านหนังสือคัมภีร์เวทย์อาไรปามาณนั้นนะครับเห็นมันอ่านมาตั้งนานเเล้วเเต่มันยังไม่เคยเเสดงเวทย์ให้ผมดูซักทีอะครับ

พอผมไปบอกให้มันแสดงเวทย์ให้ผมดูมันเหล่ผมเลยครับมันเหล่เเล้วทำท่าจะสาปผมงั้นเเหละ

แต่ผมไม่กลัวหรอกครับถึงผมจะไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือแต่ผมก็เป็นอาเชอร์(นักธนู)ที่พอใช้ได้นะครับ

ส่วนเอ่อ........พ่อผมนะเหรอครับ..........พ่อมีผมสีทองครับตาก็สีทองหน้าคมไว้เครานิดหน่อยครับถ้าดูรวมๆแล้วพ่อผมหล่อทีเดียวหละ

ส่วนนอกนั้นผมไม่ทราบหรอกครับเพราะผมเคยเห็นพ่อแต่ในรูปนะครับ

ผมเคยถามเเม่ว่าพ่อไปไหนเหรอครับเเม่ แม่ชะงักไปนิดหนึ่งก่อนจะบอกว่า"พ่อลูกอยู่ระหว่างออกเดินทางจ้ะ"แม่ตอบเสร็จก็จะยิ้มครับเเต่ผมว่ามันเป็นรอยยิ้มเศร้านะครับ

ผมเลยลองถามคุณลุงข้างบ้านเกี่ยวกับพ่อของผมลุงเค้าบอกว่า พ่อผมเป็นคนที่ชอบทำหน้าไม่สบอารมน่ะครับออกโหดๆแต่ว่าจริงๆแล้วพ่อผมเป็นคนใจดีมากๆเลยครับ

แถมลุงยังบอกอีกว่าพ่อผมอะรักแม่ผมมากๆเลยครับ แล้วลุงก็เริ่มสาธยายครับว่าพ่อผมอะเป็นนักปราชญ์ที่ยิ่งใหญ่จากดินแดนทางเหนือแล่วลุงแอบกระซิบครับว่าลุงเคยได้ข่าวว่า

พ่อผมเป็นMajestyของแผ่นดินทางเหนือละ แต่ลุงเค้าก็บอกว่าไม่รู้ว่าข่าวลือรึปล่าว

เเล้วพอผมถามว่าพ่อผมหายไปไหนลุงเค้าก็เงียบอีกแล้วครับเเล้วลุงก็ขอตัวไปเลย ผมก็ไม่รู้เหมือนกันหรอกนะครับว่าพ่อผมหายไปไหนอะ

แต่การที่พ่อผมหายไปมันคงทำให้คนทั้งหมู่บ้านเสียใจได้เลยละ

"แอลข้าวเย็นหมดเเล้วลูกกกกก" แม่ผมตะโกน

อ่านะเเม่ผมเรียกนานเเล้วไว้วันหลังผมจามาเขียนอีกนะครับ

แอล.......

ถึงคำว่าครับมานจาเยอะไปหน่อย(ไม่หน่อยเเล้ววะเราว่า-"-)เเต่ไงไงข้าเจ้าก็จะไม่เเก้.....................เพราะอะไรนะเหรอเพราะขี้เกียจไงละ555555

เอ่อลืมเตือนนี่มานนิยายออกYที่ไอมุยมานอ่านเเล้วบอกว่าฮอโมนญมานพุ่งพรวดเหมือนร่างกายไอมุยอยากตะโกนออกมาว่า
"รับไม่ได้ว้อยยยยยยย"(เว่อเเระไง)-"-a

อ่าๆก่อนไปเอารูปมาแปะก่อง

หุหุ art บารามอส อยากถามคนมาอ่านว่า "ใครเอ่ย?"