เรียนรู้สิ่งอื่นในมหาลัย
posted on 01 Jun 2009 18:53 by muitapol in JustTalkถึงจะไม่เปิดเทอม แต่อิชั้นก็ได้มาอยู่ที่มหาลัย ในโครงการแคมปัส,,, ของมหาลัย จุดประสงค์เพื่อให้นักศึกษาใหม่ ได้คุ้นเคยกับเพื่อน กับมหาลัย กับการใช้ภาษาอังกฤษเป็๋นภาษาหลักว่างั้น
อยู่หอได้สัปดาห์หนึ่ง เรียนรู้อะไรที่ไม่คิดจะเรียนรู้
แต่คิดว่า วันหนึ่งเราต้องได้ทำแน่ๆ
เราเป็นคนขี้อายมาก (คนขี้อายเขาเรียกตัวเองว่า "สันด๋อย" เหรอ ?) เปล่า คือ กับเพื่อนสนิทน่ะ สันดาน เอ๊ย นิสัยจริงๆ มันออก มันเลยสันด๋อย (คิดว่าคนอื่นคงเป็น แปลเป็นภาษากลางว่า "กระแดะ") กันอย่างสนุกสนาน
แต่ถ้าผูกมิตรก่อน ไม่
เริ่มบทสนทนาก่อน ไม่
ไม่ใช่เพราะหยิ่ง แต่เป็นเพราะอยากรู้จักเค้าใจจะขาดอยู่แล้วต่างหาก แต่ว่าไม่กล้าทัก ไม่กล้าเรียก ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง กลัวพูดอะไรไปหรือทำอะไรไปแล้วเค้าจะไม่พอใจเรา...... คิดมากเกินไป
แต่อยู่มหาลัย
เราไม่สามารถเป็นติสต์แดก เหนียมอายอยู่ได้
ไม่งั้นชีวิตจะเหงามาก
"อยู่กับเพื่อนสนิทกลุ่มเล็กๆ" เราเคยคิดแบบนั้นนะ คิดว่ามันคงพอเพียงแล้วสำหรับชีวิตคนหนึ่งๆ แต่มาเจอบัดนี้ เป็นไปไม่ได้จริงๆ ที่เราจะอยู่แค่ในกลุ่มคนที่เราชอบและทำอะไรเหมือนๆ กัน
วันแรก มหาลัยสอนเราแบบนี้
เราต้องเจอคนจำนวนมากทุกๆ วัน อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ มันไม่ดีหรอกหรือว่า ที่สามารถทักทาย ยิ้มให้ และถามไถ่กัน นับตั้งแต่เด็กสก๊อย เด็กเรียน ชาวต่างชาติ กะเทย เกย์ ทอม หรือแม้กระทั่งอาจารย์ รปภ. คนขายอาหาร
ถ้ามัวแต่คิดว่า เด็กสก๊อยว่ะ คุยกันไม่รู้เรื่อง
เด็กเรียนว่ะ แม่งเนิร์ด
เฮ้ย คนนั้นสวยว่ะ ต้องหยิ่งแน่เลย
เด็กต่างชาติ คุยกันไม่รู้เรื่อง/หยิ่ง
มัวแต่คิดแบบนี้ อยู่ตัวคนเดียวดีกว่า
สำหรับเรามันสนุกมากนะ ที่ได้จำชื่อ จำหน้าเพื่อนใหม่ๆ การยกมือไหว้คนอื่นที่แก่กว่า ทักทายคนที่ไม่รู้จัก ยิ้มให้คนแปลกหน้า
และต่อมา เราก็เป็นเพื่อนกัน
เหมือนโกหกตัวเอง ว่าชั้นต้องเป็นคนเฟรนด์ลี่ ต้องเป็นคนใจดี เสียสละ ช่วยเหลือ อืม เราคิดว่าตัวเองเป็นแบบนั้นนะ ตอนนี้ก็ยังสับสนในตัวเองอยู่ แต่เพราะทำอะไรไป ไม่เคยกลับมาคิดว่า ช่วยเค้าแล้ว เราเดือดร้อนมากไปไหม ระแวงสงสัย เค้าเป็นคนดีหรือเปล่า
เรารู้จักทุกๆ คนเท่าที่เราทำได้ แต่เราไม่ได้ไว้ใจ สนิทสนมกับทุกคน
ตอนนี้เราก็เลยมีทั้งเพื่อนชาวไทยจากทุกส่วนของประเทศ เพื่อนชาวต่างชาติอีกโหล ทั้งหญิง ชาย กะเทย เกย์ ทอม และสารพัดเพศ.......... ซึ่งไม่มี ไม่เจอมาก่อน
เราชอบเล่าปี่ตรง "ความอ่อนน้อม" และไม่คิดว่ามันจะสามารถนำมาใช้ในชีวิตจริงจนเห็นผลได้ขนาดนี้ สิ่งเหล่านี้ มหาลัยไม่มีคอร์สอบรมให้ เพียงแค่บางที ถามไถ่นิดหน่อย ช่วยเหลือเล็กน้อย ยิ้มให้กัน
คิดดูเถอะ ถ้าคุณกำลังเดินๆ อยู่ มีแต่คนยิ้มเป็นมิตรให้
มันคงจะน่ารักมาก
"คนดีๆ มักจะดึงดูดสิ่งดีๆ มาหาตัวเอง"
เห็นผล เหมือนทำอย่างไรกับคนอื่น เค้าจะตอบกลับสิ่งนั้นกลับมา (หรือบางทีก็อาจเจอบางคนไม่ แต่ช่างปะไร เค้าเป็นแค่ส่วนน้อย เราต้องคิดถึงคนส่วนใหญ่รอบๆ ตัวเราสิ)
เราตื่นเต้นกับความรู้สึกใหม่ๆ แบบนี้ กับการทำตัวเองแบบนี้ กับการช่วยเหลือคนอื่นที่เราไม่รู้จักแบบนี้
ไม่รู้มันจะพามาความดีหรือร้ายมาหาตัวเอง
แต่เรามีความสุข ที่ได้ทำนะ
สิ่งเหล่านี้เราไม่เจอที่บ้าน ไม่เจอในบ้านเพื่อน ไม่เจอในโรงเรียนมัธยม
ตอนนี้เรายังไม่ค่อยชินเท่าไหร่ กังวลกับเรื่องเรียนมากมาย เหนื่อยกับการปรับตัว
แต่ไม่เป็นไร
พรุ่งนี้ เราต้องทำได้ดีกว่าวันนี้
วันนี้เราโง่แกรมม่า พรุ่งนี้ จะ จะ อาจจะดีขึ้น TT^TT
บันทึกจากม. ที่สวยมากๆ สัปดาห์แรก
edit @ 1 Jun 2009 19:16:55 by La HarChe_สันขวาน